Ból jest przykrym, subiektywnym doświadczeniem zarówno zmysłowym jak i emocjonalnym, na ogół przemijającym, jednak u niektórych osób utrzymuje się mimo wygaśnięcia jego adaptacyjnej funkcji. Powoduje wtedy cierpienie psychiczne pacjenta, utrudnia podejmowanie aktywności zawodowej, rekreacyjnej czy społecznej. Brak możliwości realizowania zajęć wzmacniających rozwój człowieka, sprzyja obniżeniu nastroju, poczuciu bezwartościowości, izolacji oraz stosowaniu autodestrukcyjnych strategii zaradczych. Wtórnie do tych objawów możliwe jest nasilenie się bólu, a także utrwalenie negatywnych wzorców poznawczych i behawioralnych, które z czasem stają się coraz trudniejsze do modyfikacji.

Wyniki najnowszych badan wskazują, że podejście poznawczo-behawioralne jest wysoce skuteczne w pracy z pacjentami, którzy cierpią z powodu przewlekłego bólu. Znajomość mechanizmów wielu zaburzeń, zarówno psychicznych, jak i fizycznych, pozwoliła na opracowanie precyzyjnych technik terapeutycznych.

Terapia poznawczo-behawioralna pozwala poprawić jakość życia osób zmagających się z bólem przewlekłym oraz zapoznać z technikami radzenia sobie z bólem. Praca terapeutyczna obejmuje kilka kluczowych komponentów tj. restrukturyzację poznawczą, regulację aktywności, trening relaksacyjny, a także wdrożenie pracy własnej pomiędzy sesjami. Program terapeutyczny kładzie nacisk na potrzebę zwiększenia aktywności pacjenta i zmiany negatywnych myśli dotyczących bólu.

Korzyści jakie można uzyskać to poprawa funkcjonowania na poziomie fizycznym, zwiększenie aktywności i obniżenie lęku przed jego podejmowaniem, złagodzenie bólu, podwyższenie nastroju oraz poprawa relacji społecznych.

Pacjenci cierpiący na uporczywe migreny mogą uzyskać wyraźną poprawę po zastosowaniu leczenia profilaktycznego. Terapia farmakologiczna polega na codziennym przyjmowaniu leków przez okres kilku tygodni, co prowadzi zazwyczaj do wyraźnego złagodzenia siły napadów oraz do zmniejszenia ich ilości. Stosowane leki nie są lekami przeciwbólowymi, nie uzależniają, a co najważniejsze, po ich odstawieniu poprawa zazwyczaj utrzymuje się długotrwale, nawet przez okres wielu miesięcy. Istotną zaletą tej formy leczenia jest jej relatywnie niski koszt.